2017-01-19 14:42:54

CASE STUDY: JAK ZNALEŹĆ MOTYWACJĘ DO ZMIANY, JEŚLI JEST SIĘ ZAWODOWO WYPALONYM?

 

Pytanie/problem:

Obrałam już swój nowy kierunek zawodowy. Staram się wygospodarować czas na naukę, ale obecne stanowisko wysysa ze mnie całą energię. Już od dłuższego czasu nie robię nic dla siebie, a w domu jestem nieobecna. Mam trzydzieści kilka lat, a czuję się na 100. Jak znaleźć motywację do zmiany zawodowej, jeśli jest się zawodowo wypalonym? Czy zwolnienie lekarskie uzasadnione wypaleniem to powód do wstydu?

Moja odpowiedź:

Przede wszystkim gratuluję Ci, bo już przeszłaś długą drogę rozwoju, w której odnalazłaś właściwy dla Ciebie kierunek zawodowy i zaczęłaś działać w kierunku zmiany, co wcale nie jest proste. Zobacz, ile już dla siebie zrobiłaś i doceń siebie za to, pogratuluj sobie. J

Nie daję gotowych rozwiązań, bo każdy człowiek jest inny i ma inną sytuację. Natomiast mogę podzielić się moim doświadczeniem i powiedzieć Ci, na jakie pytania powinnaś sobie odpowiedzieć, aby dojść do najlepszego dla siebie rozwiązania.

Z mojej perspektywy zmiany zawodowej, którą sama przeszłam, motywacja, czas, energia, wytrwałość i wiara są niezwykle ważne, aby z powodzeniem przejść tę zmianę. Nie znam szczegółowo Twojej sytuacji, ale z tego, co piszesz, to głównymi Twoimi wyzwaniami teraz są czas i energia. Widzę też, że szukasz sposobów, w jaki sposób wygospodarować te zasoby. Zwolnienie lekarskie od lekarza pierwszego kontaktu lub psychiatry, uzasadnione wypaleniem zawodowym i jego następstwami takimi jak nerwowość, nerwica, bezsenność, depresja, lub inne stany pośrednie, to jeden ze sposobów na złapanie oddechu, regenerację sił i odzyskanie równowagi psychofizycznej. Ponadto daje Ci też czas na zastanowienie się, jak tę zmianę chcesz przeprowadzić.

Czasem wystarczy tydzień, dwa, aby dojść do siebie i przemyśleć sprawę samodzielnie lub z najbliższą osobą. Innym razem potrzeba więcej czasu i wsparcia specjalisty: psychologa, coacha, psychiatry, psychoterapeuty. Czy to jest powód do wstydu? Dla mnie absolutnie Nie. Sama korzystałam ze wsparcia grupy terapeutycznej, coachów i mentorów, kiedy przechodziłam moje wypalenie zawodowe, poszukiwania swojej nowej ścieżki zawodowej, a potem swoją zmianę zawodową i nie wstydzę się o tym pisać.

Kiedy potrzebujesz pomocy poproś o nią, dlaczego masz radzić sobie z tym sama?

Aby zmienić swoją sytuację zewnętrzną, najpierw musisz zmienić swoją perspektywę, podejście i priorytety, czyli to, co masz w głowie i w sercu. Jeśli jesteś w tym miejscu, to znaczy, że obecna praca jest dla Ciebie, jak do tej pory, priorytetem nr 1. Ponad Tobą, Twoim odpoczynkiem (może nawet i zdrowiem?), Twoim czasem wolnym, ponad Twoimi bliskimi. Jak to się stało? Najpierw zrozum, jak doszłaś do punktu, w którym teraz jesteś, zanim zaczniesz generować rozwiązania.

Zmień swoje priorytety, jeśli chcesz zmienić swoje życie i swoją pracę. Zrób listę swoich priorytetów na ten moment. Co jest dla Ciebie teraz ważne? Obecna praca, zmiana, pracy, zdrowie, rodzina, pasje, przyjaciele? Ułóż w kolejności swoje priorytety w dwóch listach. Na pierwszej wypisz je w takiej kolejności, jaka jest teraz. Na drugiej nadaj im taką kolejność, w jakiej chciałabyś je widzieć.

Co musi stać się Twoim priorytetem, abyś zmieniła zawód/pracę? A co możesz sobie odpuścić i w jakim stopniu?

Kolejne pytanie, jakie możesz sobie zadać, to w jaki sposób znajdziesz czas i energię na naukę, a potem praktykę do nowego zawodu? Jakie masz opcje? Na przykład:

  1. Czy możesz delegować zadania tak, aby praca była dla Ciebie lżejsza? Czy możesz zorganizować sobie asystenta lub wynegocjować z szefem osobę do pomocy?

Nie odpowiadaj od razu "Nie, to niemożliwe.". Idź i porozmawiaj, zawalcz o to.

  1. Czy bierzesz pod uwagę zredukowanie swojej pracy na ¾ etatu, albo nawet na ½ etatu, jeśli sytuacja osobisto-materialna Ci na to pozwala?W ten sposób zyskujesz czas na naukę i praktykę do nowego zawodu.
  2. Czy możesz zmienić stanowisko w obrębie firmy, albo pracę na taką, która będzie pochłaniała o wiele mniej Twojej energii niż obecna praca? Nawet jeśli to będzie niższe stanowisko, niż miałaś do tej pory?

Przykład: Jedna z klientek, która przyszła na moje warsztaty, świadomie zmieniła wyczerpującą pracę z managera w korporacji, na pracę w Starbucks, gdzie pracowała pół roku. W ten sposób zyskała czas i energię na naukę i praktykę do nowego zawodu oraz przygotowanie do prowadzenia własnej działalności. To był jej pomysł na pozyskanie czasu i energii w zmianie. Poświęciła swoje ego i część zarobków (mogła sobie na to pozwolić), dla wyższego celu i osiągnęła, to co chciała.

Opcji jest więcej. Twoim zadaniem jest otworzyć się mentalnie, wypisać wszystkie możliwe opcje i znaleźć tę najlepszą w Twojej sytuacji. Przedyskutuj opcje z bliskimi Ci osobami, zrób burzę mózgów.

Odpowiedz sobie też na pytanie, czego się obawiasz przy różnych opcjach? Często przed zmianą blokują nas nasze myśli/przekonania i emocje. Obawiamy się, że będzie nam wstyd albo spotkamy się z niezrozumieniem i krytyką tego, co robimy. Obawiamy się poczucia winy, które wynika z naszych przekonań o sobie, np. „Jak to, ja taka odpowiedzialna i niezawodna osoba zostawię mój zespół, zawiodę szefa/szefową? Jak oni sobie poradzą beze mnie?” „Co powie mój przełożony, koledzy z pracy?” „A jak powiem przełożonemu o mojej chęci zmiany na ¾ etatu (żeby coś wynegocjować, to musisz coś powiedzieć, albo możesz kłamać, albo powiedzieć prawdę) i zwolni mnie w trybie natychmiastowym?” „Czy budżet domowy wytrzyma moją zmianę i pracę na ½ etatu?”.

To są blokady mentalne, które trzeba sobie uświadomić, zmierzyć się z nimi i przepracować. Jeśli pojawiły się u Ciebie, to zachęcam do indywidualnej pracy samodzielnej lub ze specjalistą. W każdym przypadku, z którym się spotkałam, zmiana zawodowa była i jest procesem rozwojowym.

Ponadto do zmiany motywuje jasno określony w czasie cel i rozpisany plan działania. Samo myślenie o opcjach, celu i działaniach nie wystarcza. Znajdź czas (daj sobie czas, masz do tego prawo) najpierw na odpoczynek i złapanie dystansu, a potem na kompleksowe przemyślenie, zaplanowanie i rozpisanie, jak Twoja zmiana ma wyglądać, tak jakbyś podeszła do projektu pt. zmiana zawodowa. Jeśli potrzeba, poproś o pomoc.

Kończąc, zaznaczam, że to moja perspektywa i weź z niej dla siebie tyle, ile chcesz. Trzymam za Ciebie kciuki i wierzę, że uda Ci się znaleźć swoje rozwiązanie i drogę do zmiany.


Zapisz się do mojego newslettera i otrzymuj powiadomienia o nowych postach na Vlogu na swoją skrzynkę

Zapisuję się do newslettera




Formularz kontaktowy

 

 

 

 

 


 

 

Anna Koprowska Coach Zmiany Zawodowej

tel. 669 769 696  Zapraszam do kontaktu w godz. 9.00 - 19.00. pon-pt.

Działalność online, na terenie całej Polski

Adres biura: Al. Grunwaldzka 472, 80-309 Gdańsk Oliwa

E-mail: kontakt@annakoprowska.pl

Fan-page: Anna Koprowska Coach Zmiany Zawodowej

Skype: Anna.Koprowska.Coach